Silent Hill [PSX]
Silent Hill ten tytuł chodzi nocą po głowach chyba wszystkich miłośników konsolowych horrorów. Aby oddać wam wszystkie wrażenia z gry postanowiłem ją rozpracować w idealnych do tego celu warunkach. A więc tak. Jest noc zasłaniam zasłony w oknie, konsole podczepiam pod telewizor i porządny wzmacniacz stereo z kolumnami, wsadzam płytkę do konsoli, odpalam wszystko, gaszę światło i ściskam pada w ręku. Aha od razu nadmienię, że recenzuje wersje US-NTSC a nie PAL, gdyż w tej drugiej parę szczegółów zostało obciętych. Po chwili zaczyna się filmik wstępowy. Moje uszy zalewa dość ciekawa muzyczka, odtwarzana tak jakby ze starego adaptera. Muzyka ta sama w swoim brzmieniu jest pełna tak jakby jakiejś tajemnicy i smutku. We wstępówce widzimy głównego bohatera gry - Harry Mason'a jadącego ze swoją 7-letnią córką - Cheryl Mason na długo oczekiwane wakacje. Wakacje postanowili spędzić w cichym, spokojnym na pozór mieście wypoczynkowym o nazwie Silent Hill (stąd tytuł gry). Dziewczynka budzi się ze snu i spogląda na swojego ojca oczami, oczy te wyglądają jakby skrywały jakąś zagadkę. Spojrzenie Cheryl jest bardzo tajemnicze. W pewnym momencie ich samochód wyprzedza lokalna oficer policji - Cybil Benett, po chwili jazdy Hary widzi motocykl Cybil leżący na poboczu jezdni. Harry nagle na drodze zauważa jakąś postać, starając się ją wyminąć uderza w barierkę przy drodze. Cały czas sceny podróży Cybil i Harrego są przeplatane ze scenami dziejącymi się w tym czasie w miasteczku... na początku trudno doszukać się między nimi związku lecz po kilkukrotnym ukończeniu gry wszystko się wyjaśni... no może nie do końca wszystko, ale na pewno wyłapiemy związek pomiędzy większością wydarzeń. Potem po wybraniu poziomu trudności rozgrywki (są dostępne 3 i polecałbym zaczynać grę od normal) zaczynamy naszą przygodę. W grze sterujemy osobą Harry Masona. Na początek gdy się przebudzimy zdziwimy się, że mimo lata w mieście pada śnieg i wszystko jest spowite mgłą. Nie ma przy nas córki czyli Cheryl. Odnalezienie jej stanowi założeniowy cel gry. Zauważamy ślady na śniegu i odruchowo za nimi podążamy po chwili we mgle dostrzegłem figurę Cheryl, pobiegłem w jej stronę, biegłem przez dłuższy czas bez przerwy, po chwili zaczęło robić się ciemno, co mnie bardzo zdziwiło, zapaliłem więc latarkę i poszedłem dalej, zobaczyłem straszny widok na ścianie wisiał zabity człowiek a w oddali dostrzegłem postać dziecka z nożem, odwróciłem się a z tyłu też stała podobna postać, te kreatury mnie otoczyły, w inventory nie miałem broni, nie było gdzie u cieć a więc mnie zabili.... i tu szok budzę się w kafejce i spotykam Cybil Bennett - lokalną oficerke policji. To wszystko co zdradzę z fabuły. Więcej nie będę wam jej streszczać żeby nie zepsuć wam rozgrywki i niespodzianek których w tej grze jest bardzo dużo. W grze znajduje się wiele zagadek. Ich poziom intelektualny jest moim zdaniem na wysokim poziomie, zagadka z pianinem zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie. Sam gram na tym instrumencie a więc byłem szczęśliwy że ta umiejętność przyda mi się podczas gry w SH. Fabuła gry jest pełna zwrotów akcji. Gdy kończy się grę nie spotkamy nigdzie wyraźnego napisu >This Is The End<. Po zakończeniu gry możemy ją zacząć od początku zaczynając od końcowego save-u tak zwanego nex fear. Wtedy grę zaczynamy od przebudzenia się w kawiarni. gra ma co najmniej 5 zakończeń: BAD, BAD+, GOOD, GOOD+, UFO te zakończenia udało mi się zdobyć jednak po Internecie krążą plotki o rzekomy szóstym zakończeniu. Ciągle gram w tą grę jednak nie udało mi się uzyskać innego zakończenia niż te pięć, które wymieniłem. Postacie przeciwników i potworów są bardzo ciekawie zaprojektowane, są naprawdę przerażające. Również postać głównego bohatera jak i bohaterów pobocznych stoją na wysokim poziomie. Ich wygląd nie budzi zastrzeżeń a charaktery postaci wydają się być prawdziwe, ludzkie. Broni w grze co prawda nie mamy wiele, ale arsenał dany nam przez autorów gry jest dość interesujący. Muzyka oraz wszystkie efekty dźwiękowe są bardzo realistyczne, a muzyka jest tak wkomponowana w grę, że pogłębia nasze uczucie strachu. Najbardziej w głowę wbiło mi się ciągłe walenie w kaloryfery podczas pobytu w szkole. Gra na początku może wydawać się nieco nudna jednak zabawa się rozkręca gdy dojdziemy do >innej szkoły< od tej lokacji fabuła coraz bardziej nas wciąga. Silent Hill jest jedyną grą która wywarła we mnie prawdziwe uczucie strachu. Czasem miałem wrażenie że zaraz mi serce wyskoczy przez gardło. Grę polecam ludziom o mocnych nerwach na pewno nie nadaje się dla pięciolatków. Po ukończeniu gry zawsze zostaje pewien niedosyt, za każdym razem gdy kończę grę doszukuje się w niej wielu nowych, zadziwiających rzeczy. Gra zawiera motywy z filmów takich jak Wioska Przeklętych i Drabina Jakubowa. Najbardziej przerażającą lokacją w grze jest Alchemilla Hospital - lokacja wydaje się być bardzo realistyczna i nam bliska, jednak rzeczy które w niej się dzieją, są koszmarem na jawie. Teraz opisze kilka szczegółowych rzeczy dotyczących gry:
POSTACIE
-Harry Mason - pisarz samotnie wychowujący córkę - główny bohater gry, jego żona zmarła jakiś czas temu. Najbliższą mu w życiu osobą jest Cheryl.
-Cheryl Mason - córka Harrego mała, słodka dziewczynka, która straciła swoją matkę w bardzo młodym wieku.
-Cybill Bennett - oficer policji w jednym z miast położonych nieopodal Silent Hill, przybyła do miasta, aby sprawdzić co się dzieje po tym jak komunikacja została zerwana.
-Dahlia Gillespie - prowadziła sklep z antykami w Silent Hill, prowadziła okultystyczne msze w miasteczku.
-Dr. Michael Kaufmann - szef najstarszego szpitala w Silent Hill - szpitala Alchemilla, próbuje uciec z miasta, człowiek nerwowy i skrywający wiele tajemnic.
-Lisa Garland - pielęgniarka pracująca w Alchemilla Hospital, była w konflikcie z Kaufmannem, przerażona, wrażliwa kobieta
-Alessa Gillespie - córka Dahlii Gillespie, w miasteczku była znana z uprawiania okultystycznej magii, młoda dziewczyna pojawiająca się parę razy podczas podróży Harrego.
BRONIE
-Handgun - dostajemy go od Cybil, w grze jest sporo amunicji do niego.
-Kitchen Knife - używany tylko w ostateczności - zadaje małe rany i ma bardzo mały zasięg rażenia
-Steel Pipe - silna broń, bardzo przydatna, gdy nie mamy amunicji
-Shotgun - tej broni używamy tylko w wypadkach spotkania z dużą ilością przeciwników lub bossem, bardzo potężna, lecz znajdziemy do niej mało amunicji
-Small Axe - broń ukryta, lecz łatwa do znalezienia, mały zasięg i średni skutek zadawanych ciosów
-Hunting Rifle - najsilniejsza bron w grze, idealna na większość bossów, podczas oddawania strzału nie możesz się ruszać
-Emergency Hammer - dobra siła rażenia spory zasięg, broń dobra na bliskie odległości i walke wręcz, najchętniej używałem jej do tępienia pielęgniarek w szpitalu.
-Rock Drill- broń ciężka, trudno się z nią poruszać, dobra na przeciwników poruszających się powoli.
-Chainsaw - broń idealna do poruszania się po szpitalu.
-Hyper Blaster - są dwa rodzaje blastera żółty i czerwony, nie będę pisał jak go zdobyć bo nie chce zepsuć wam zabawy ;), broń dobra na duże odległości jednak obniża końcowe statystyki rozgrywki.
-Katana - broń duża zadająca spore obrażenia jednak powolna w użyciu
PODSUMOWANIE
Reasumując wszystko polecam tą grę każdemu kto lubi horrory. Gra naprawdę klimatyczna. No może jak na dzisiejsze czasy to grafika trochę starodawnie wygląda, ale jak się przymknie na to oczy to czeka nas kawał dobrej zabawy. W grze są wstawki filmowe, które zostały wyrendowane z naprawdę dużą dbałością o szczegóły.
Spokojnego i cichego zawału serca życzy KozioŁ.